Wat is intraoculaire druk (IOP)?
Intraoculaire druk (IOP) is de druk die wordt veroorzaakt door de vloeistof in het oog. Een gezonde druk helpt het oog zijn vorm te behouden en ondersteunt een normale gezichtsfunctie. Het meten van de IOP is een belangrijk onderdeel van routinematige oogonderzoeken. Een verhoogde IOP is een erkende risicofactor voor glaucoom en andere aandoeningen die de ooggezondheid op lange termijn beïnvloeden.
Hoe wordt de intraoculaire druk gemeten?
De intraoculaire druk wordt gemeten met een test die tonometrie heet. Deze meting wordt routinematig uitgevoerd door een optometrist of oogarts tijdens een oogonderzoek. Er worden doorgaans twee methoden gebruikt:
- Goldmann-applanatietonometrie (GAT)Goldmann-applanatietonometrie wordt algemeen beschouwd als de gouden standaard in de klinische praktijk voor het meten van de intraoculaire druk (IOP). De test bepaalt de oogdruk door de kracht te meten die nodig is om een klein gedeelte van het hoornvlies voorzichtig plat te drukken. Voordat de meting wordt uitgevoerd, worden verdovende oogdruppels gebruikt om het oogoppervlak te verdoven, waardoor de procedure comfortabel is voor de patiënt. MOOIE NG81 Het document specificeert Goldmann-applanatietonometrie als onderdeel van de vereiste testbatterij voor het opsporen en diagnosticeren van gevallen, en stelt dat een verwijzingsbeslissing niet uitsluitend gebaseerd mag zijn op IOP-meting met behulp van contactloze tonometrie.
- Contactloze tonometrie (NCT)Contactloze tonometrie meet de oogdruk door middel van een korte luchtstoot die op het hoornvlies wordt gericht. Omdat het instrument het oog niet aanraakt, zijn verdovende oogdruppels niet nodig. Deze methode wordt veelvuldig gebruikt in de dagelijkse optometrische praktijk als screeningsinstrument en kan een snelle beoordeling van de intraoculaire druk (IOP) mogelijk maken.
De dikte van het hoornvlies kan de resultaten van een tonometrie beïnvloeden. Daarom meten artsen soms de centrale dikte van het hoornvlies en houden hier rekening mee bij het interpreteren van de intraoculaire druk (IOP).
Wat veroorzaakt een hoge intraoculaire druk?
Een verhoogde intraoculaire druk ontstaat meestal wanneer het kamerwater, de heldere vloeistof die in het oog wordt aangemaakt, niet zo efficiënt uit het oog wordt afgevoerd als dat het wordt aangemaakt. Dit leidt tot een ophoping van druk in het oog.
Factoren die verband houden met een verhoogde intraoculaire druk zijn onder andere:
- Verminderde drainage via het drainagesysteem van het oog, inclusief het trabeculair netwerk.
- Verhoogde productie van oogvocht door het ciliaire lichaam
- Langdurig gebruik van corticosteroïdmedicijnen
- Oogletsel of trauma
- Bepaalde oogaandoeningen, waaronder uveïtis en pigmentdispersiesyndroom
Verhoogde oogdruk en glaucoom zijn niet dezelfde aandoening. Oculaire hypertensie verwijst naar een verhoogde oogdruk zonder aanwijzingen voor glaucoomgerelateerde schade aan de oogzenuw of verlies van het gezichtsveld.
Een verhoogde intraoculaire druk (IOP) is echter een erkende risicofactor voor het ontwikkelen van glaucoom en wordt geïnterpreteerd in combinatie met onderzoek van de oogzenuw, gezichtsveldonderzoek, hoornvliesmetingen en andere klinische bevindingen.
Wat is het verband tussen intraoculaire druk en glaucoom?
Een verhoogde intraoculaire druk is een belangrijke risicofactor voor glaucoom. Glaucoom is een verzameling oogaandoeningen die de oogzenuw beschadigen en, indien onbehandeld, tot permanent verlies van het gezichtsvermogen kunnen leiden.
Een hogere oogdruk vergroot de kans op beschadiging van de oogzenuw, maar de druk alleen bepaalt niet of iemand glaucoom ontwikkelt. Sommige mensen met oculaire
Mensen met hoge bloeddruk ontwikkelen nooit glaucoom, terwijl anderen wel glaucoom ontwikkelen ondanks normale oogdrukmetingen.
Deze laatste vorm staat bekend als normaal-tension glaucoom. Omdat glaucoom bij verschillende drukniveaus kan voorkomen, is de diagnose gebaseerd op een combinatie van onderzoeken, waaronder onderzoek van de oogzenuw, gezichtsveldonderzoek en meting van de intraoculaire druk (IOP).
Hoe wordt de intraoculaire druk gereguleerd?
Niet iedereen met een verhoogde oogdruk hoeft behandeld te worden. Wanneer behandeling wel nodig is, hangt de aanpak af van het algehele risicoprofiel en de klinische bevindingen van de patiënt.
Veel voorkomende behandelingsopties zijn onder meer:
- Medicinale oogdruppels die de vochtproductie verminderen of de vochtafvoer verbeteren.
- Laserbehandelingen, waaronder 360° selectieve lasertrabeculoplastiek (SLT), kunnen de vochtafvoer verbeteren.
- Chirurgische ingreep voor gevallen die extra drukregeling vereisen.
Regelmatige controle door een optometrist of oogarts blijft een essentieel onderdeel van de langetermijnbehandeling van de intraoculaire druk (IOP). Doorlopende controles helpen veranderingen in de oogdruk te identificeren en eventuele tekenen van schade aan de oogzenuw in een vroeg stadium op te sporen.
Het controleren van de intraoculaire druk en wanneer u professioneel advies moet inwinnen.
De intraoculaire druk kan alleen nauwkeurig worden gemeten tijdens een oogonderzoek. Regelmatige oogonderzoeken stellen artsen in staat de intraoculaire druk in de loop van de tijd te volgen en deze te beoordelen in combinatie met andere indicatoren voor de gezondheid van het oog.
Iedereen bij wie oculaire hypertensie, glaucoom of een andere aandoening die de oogdruk beïnvloedt is vastgesteld, moet alle aanbevolen vervolgafspraken nakomen. Patiënten die zich melden met plotselinge veranderingen in het zicht, hevige oogpijn of nieuwe oogklachten, vereisen een onmiddellijk professioneel onderzoek.
Omdat een verhoogde oogdruk zich vaak ontwikkelt zonder merkbare symptomen, blijven regelmatige oogonderzoeken de meest effectieve manier om oogproblemen die verband houden met verhoogde oogdruk vroegtijdig op te sporen en de ooggezondheid op lange termijn te ondersteunen.